Het andere verhaal | 19-01-2026
Op papier ziet de situatie van de gemeente Deventer er goed uit.
Met het jaarlijkse juich bericht over de sluitende begroting en de grote reserves probeert de wethouder financiën dit beeld jaar op jaar te versterken.
Wie echter kritisch verder kijkt ziet een beeld van een gemeente die op papier de zaken rond heeft maar in de praktijk nog steeds achter de feiten aanloopt.
Opeenvolgende colleges onder leiding van de grootste partij Gemeentebelang leven nog steeds met het idee dat Deventer een schattig stadje aan de IJssel is en blijft.
Dat is natuurlijk een mooi beeld voor bezoekers en toeristen.
Maar in de praktijk is onze gemeente gegroeid naar een stad met meer dan 100.000 inwoners.
Zijn we één van de grootste veertig gemeenten in Nederland en hebben we dus ook te maken met de grote stadsproblematiek.
De investeringen die moeten worden gedaan om die toenemende problematiek te kunnen ondervangen zijn in de afgelopen periodes niet of onvoldoende gedaan en daardoor is de vraag ons boven het hoofd gegroeid.
Het is ook niet zo dat opeenvolgende colleges niet zijn gewaarschuwd.
Ruim tien jaar geleden trokken zorgpartijen en andere professionals al aan de bel over het gebrek aan opvang en huisvesting voor kwetsbare groepen.
Het college bleef echter doof en blind voor deze signalen en heeft willens en wetens veel te weinig gedaan om de problemen tijdig het hoofd te bieden.
Mede daardoor plakken we nog steeds tijdelijke pleisters waar structurele investeringen aan de voorkant harder nodig zijn dan ooit.
Mensen sliepen deze periode weer op straat omdat er geen opvang beschikbaar was.
Met het nodige kunst en vliegwerk is er gezorgd voor extra plekken maar ook die zijn weer van tijdelijke aard.
De wachtlijsten en de tekorten in de jeugdzorg zijn enorm opgelopen.
Slachtoffers van huiselijk geweld kunnen niet rekenen op hulp en opvang.
En zo kunnen we nog wel even doorgaan.
Op 18 maart 2026 zijn er weer verkiezingen.
En wonder boven wonder na 10 jaar stilstand gaat het college nu ook op zoek naar een woonlocatie voor mensen die niet in een woonwijk gedijen.
Tijdens de campagne komen de zittende partijen weer naar buiten met hun prachtige sociale praatjes en bekende beloftes.
Met geklets en beloftes creëer je niet meer hulp en ondersteuning!
Voor ons geldt net als in de eerdere periodes… eerst zien dan geloven!
Wij blijven oog houden voor de problemen en blijven pleiten voor investeren in plaats van weer een periode op de schatkist te blijven zitten!
Kitty Schmidt
Fractievoorzitter